Kadıköy'de çocuğunuz için müzik kursu seçerken bakılacak yedi şey
Deneme dersinde sorulacak doğru sorular, kurs seçimini şansa bırakmaktan çıkarıyor.
Kadıköy, İstanbul'da müzik eğitiminin en yoğun olduğu ilçelerden biri. Bu bir avantaj: seçenek çok. Aynı zamanda bir zorluk: veliler birbirine çok benzeyen tanıtım metinleri arasından seçim yapmak zorunda kalıyor.
Aşağıdaki yedi başlık, deneme dersine gittiğinizde sorabileceğiniz somut sorular. Hiçbiri kurumdan kuruma değişmeyen genel doğrular değil; cevapları gerçekten farklılaşan sorular.
1. Çocuğun yaşına göre ayrı bir yaklaşım var mı?
Dört yaşındaki bir çocukla on dört yaşındaki bir öğrenciye aynı yöntemle ders verilmez. Okul öncesi çağdaki çocuk henüz nota okuyamaz, dikkat süresi kısadır ve öğrenmesi bedeniyle, oyunla ilerler.
Sorulacak soru şu: "Küçük yaş grubu için ayrı bir yönteminiz var mı, yoksa aynı müfredatı mı yavaşlatarak uyguluyorsunuz?" İkinci cevap yaygın ve çocuğun müzikten soğumasının en sık sebeplerinden biri.
2. Eğitmen kim ve nerede eğitim almış?
Müzik eğitiminde iyi çalmak ile iyi öğretmek aynı şey değil. Sahnede güçlü bir müzisyen, çocuk pedagojisi konusunda hiç eğitim almamış olabilir.
Eğitmenin konservatuvar ya da müzik eğitimi bölümü mezunu olup olmadığını, çocuklarla çalışma deneyimini ve halen sahnede aktif olup olmadığını sorun. Üçünün birlikte olduğu kadro, Kadıköy'de düşündüğünüzden az.
3. Ders bireysel mi, grup mu — ve neden?
İkisinin de yeri var. Enstrüman eğitimi bireysel ilerler; el pozisyonu, duruş ve tempo tek tek düzeltilir. Ritim, kulak ve müzikli oyun çalışmaları ise grupta daha iyi işler, çünkü çocuk başkasını dinlemeyi de öğrenir.
Kurumun bu ayrımı gerekçelendirebilmesi önemli. "Hepsi grup" ya da "hepsi bireysel" cevabı genellikle pedagojik değil, operasyonel bir tercihtir.
4. Solfej ve kulak eğitimi programın içinde mi?
Enstrüman dersi tek başına yürüdüğünde öğrenci bir noktadan sonra tıkanıyor. Sınırlayan şey genellikle parmak tekniği değil, duyduğunu tanıyamaması oluyor.
Solfejin ayrı bir ders olarak var olup olmadığını, varsa enstrüman dersiyle nasıl bağlandığını sorun. Konservatuvar ya da güzel sanatlar lisesi hedefi varsa bu soru daha da kritik: o sınavların ağırlıklı bölümü kulak ve bellek ölçüyor.
5. Öğrencinin ilerlemesi nasıl ölçülüyor?
"İyi gidiyor" bir ölçüm değil. Dönem sonunda öğrencinin nerede olduğunu somut olarak gösteren bir yapı var mı?
Bu, dinleti olabilir, seviye değerlendirmesi olabilir, uluslararası bir sertifika sistemi olabilir. Önemli olan ölçümün varlığı: ölçülmeyen ilerleme, aile için yıllarca görünmez kalıyor.
6. Uzun vadeli bir yol var mı?
Çocuk beş yaşında başlarsa on beş yaşında nerede olacak? Kurumun bu soruya bir cevabı var mı, yoksa her yıl aynı seviyede ders mi tekrarlanıyor?
Erken yaş eğitiminden enstrümana, oradan solfeje, repertuvara ve isteyen için sınav hazırlığına uzanan bir hat olup olmadığına bakın. Bu hat yoksa çocuk bir noktada başka bir kuruma taşınmak zorunda kalıyor ve o geçiş her zaman sancılı oluyor.
7. Mekân çocuk için uygun mu?
Bu en çok atlanan madde. Çocuğun haftada bir gideceği yer, gitmek isteyeceği bir yer mi?
Bizim Kadıköy şubemiz Yeldeğirmeni'nde, Rasimpaşa'da; duvarları tek tek elle çizilmiş bir bina. Bunu bir tanıtım cümlesi olarak değil, bir kriter olarak söylüyoruz: çocuk mekânı sevdiğinde derse gitmek pazarlık konusu olmaktan çıkıyor.
Deneme dersine giderken çocuğu da götürün ve dersten sonra ne söylediğine bakın. Yedi maddenin en güvenilir cevabı orada.